ULIČNA IMENA
H, hors, džank, dop, žuto

IZGLED
prašak smeđkasto-bele boje, gorkog ukusa, topljiv u vodi. Boja mu zavisi o zemlji porekla i supstancama sa kojima se meša. Svetlija boja ujedno znači i veću čistoću, po čemu se na prvi pogled mogu razlikovati svetli-evropski i azijski, od tamnijeg - meksičkog heroina. Ulični heroin je pomešan sa raznim praškastim supstancama, od mleka u prahu do strihnina, što će uticati na boju.

POREKLO
Spada u grupu opijata i dobija se preradom iz opijumskog maka (Papaverum somniferum). Iz biljke se izdvaja sirovi opijum čije daljnje prečišćavanje za produkt ima morfijum. Nizom hemijskih reakcija iz morfijuma se dobija heroin koji ima slično ali znatno snažnije delovanje i brži efekat nego morfijum. Mešanjem sa raznim supstancama koncentracija heroina se smanjuje tako da do krajnjih korisnika dolazi u koncentracijama od 3-8%

NAČIN UPOTREBE
Heroin se u organizam unosi šmrkanjem, pušenjem i injekciono (intravenski, subkutano, intramuskularno). Od načina upotrebe zavisiće brzina ispoljavanja efekata; od 10-15 minuta nakon šmrkanja ili pušenja do nekoliko sekundi nakon intravenskog unošenja u organizam. Zavisno od količine uzete droge, efekti heroina traju od tri do šest sati.

EFEKTI
Po načinu delovanja svrstan je u grupu depresora centralnog nervnog sistema. Svoje delovanje u organizmu heroin ostvaruje preko opioidnih receptora u mozgu i ono protiče kroz tri faze.

Prva faza (flash) je kratkog trajanja. Odlikuje se početnom snažnom euforijom i osećajem topline i blagostanja uz ubrzane otkucaje srca. Obeležava je i kutani erotizam, orgazam u trenutku aplikacije droge – flash. Osećaj euforije može biti praćen crvenilom kože, suvoćom usta i otežalim ekstremitetima, kao i mučninom, povraćanjem i svrabom.

Nakon početnih efekata, korisnici ulaze u drugu fazu (stondiranje) i narednih su nekoliko sati pospani, uz ugodan umor sa meditacijama. Mentalne funkcije su zamagljene efektima heroina na centralni nervni sistem. Srce sporije kuca. Disanje je opasno usporeno, što ponekad može dovesti do smrti.

Treću fazu karakteriše ulazak u san, a posle buđenja nastupa umor, odsustvo motivacije, depresivnost, teskoba, strah uz neodoljivu želju za ponovnim uzimanjem heroina.

Kod svakog uzimanja heroina postoji rizik od predoziranja, jer se čistoća i količina droge ne može tačno znati. Heroin ima najjače svojstvo stvaranja zavisnosti, psihičke i fizičke, poznato do danas. U 97% korisnika zavisnost se javlja u roku kraćem od dvadesetak dana redovne upotrebe.

Prestanak upotrebe kod zavisnika dovodi do pojave apstinencijalnog sindroma (sindroma povlačenja) čije simptome zavisnici opisuju kao najsličnije teškom gripoznom stanju: malaksalost, nemir, strah, bolovi u mišićima i kostima, insomnija (nesanica), dijareja (proliv), povraćanje, znojenje, groznica praćena ježenjem kože (“cold turkey”), grčevi u mišićima. Dužim uzimanjem javlja se tolerancija na uneseni heroin što tera korisnika da upotrebljavaju sve veće doze uz koju se javlja malaksalost, uznemirenost, gubitak energije i ambicija što stimuliše uzimanje većih doza. Razvojem zavisnosti i tolerancije droga ispoljava sve manje efekata i zavisnici je uzimaju samo da izbegnu javljanje neugodnih simptoma apstinencijalnog sindroma.

NAJČEŠĆI ZNACI RASPOZNAVANJA AKUTNOG KORIŠČENJA
uske zenice, spušteni kapci,"vodenaste oči", pospanost (pokreti kljucanja pri kojima glava pada naprijed), nezainteresovanost za okolinu, tragovi uboda igle često sa krvnim podlivima i krvavim tragovima na odeći.

NAJČEŠĆI ZNACI RASPOZNAVANJA HRONIČNOG KORIŠĆENJA   izrazita neuhranjenost, boja kože je pepeljastosiva, lagano žutilo beonjača, ožiljci i površne venske tromboze na mestima uboda, sužene zenice, tamni kolutovi oko očiju, često je povraćanje, pospanost i nezainteresovanost za okolinu.